O surto psicótico causado pela beleza de Florença | conheça a sindrome de Florença
Atualizado: 14 de fev. de 2024
Você já se sentiu ansioso ou desnorteado ao contemplar alguma arte? Pode acontecer, e pode se tratar da Síndrome de Stendhal, também conhecida como Sindrome de Florença, ou ainda, hiperculturemia. Essa é uma doença psicossomática e psicológica, caracterizada por um profundo estado de êxtase que ocorre quando o entusiasmo do turista está em contato com as obras de grande valor artístico da cidade.
Adquira o roteiro de viagem a seguir:

"Eu caí numa espécie de êxtase ao pensar na ideia de estar em Florença, próximo aos grandes homens cujos túmulos eu tinha visto. Absorto na contemplação da beleza sublime… Cheguei ao ponto em que uma pessoa enfrenta sensações celestiais… Tudo falava tão vividamente à minha alma… Ah, se eu tão-somente pudesse esquecer. Eu senti palpitações no coração, o que em Berlim chamam de 'nervos'. A vida foi sugada de mim. Eu caminhava com medo de cair.".
Esse é o registro do escritor francês Henri-Marie Beyle (1783-1842), cujo pseudônimo é Stendhal, dando origem a nome do surto. Esse relato, de 1817, fala sobre como ele se sentiu diante das obras da Basílica de Santa Cruz, em Florença, e está contido em seu livro Roma, Nápoles e Florença.
A origem do termo sindrome de Florença:
A síndrome de Florença só veio a ser descrita cientificamente em 1979, pela psiquiatra e psicanalista italiana Graziella Magherini, que a descreve no livro La sindrome di Stendhal: Il malessere del viaggiatore di fronte alla grandezza dell'arte. Ali, ela explica que a doença está relacionada ao valor simbólico assumido pelas emoções diante de uma grandiosa analogia em diferentes contextos e tempos. Ou seja, pode ser causada pelo impacto que os viajantes sofrem quando estão em contato com culturas bastante diferentes daquela que possuem como referência.
A importância histórica de Florença e o caráter extremamente realista presente em suas obras de arte são relatados como possíveis desencadeadores do surto.

Segundo Eike Schmidt, o dirigente da Galleria degli Uffizi (Galeria dos Ofícios), museu mais visitado de Florença, um jovem sofreu um ataque epilético em frente à tela A Primavera, de Botticelli (1445-1510), anos atrás. Em 2018, foi registrada uma parada cardíaca de um turista, que ocorreu enquanto ele contemplava O Nascimento de Vênus, também de Sandro Botticelli, além de um desmaio de outro homem que observava a Cabeça de Medusa, de Caravaggio (1571-1610).
Embora seja mais observado em Florença, outras cidades históricas são apontadas como desencadeadoras do surto, como Paris, Jerusalém, Atenas e Roma.
Sigmund Freud já se descreveu extasiado ao visitar a Grécia. E Dostoiévski, ao visitar a Suíça.
Sendo assim, o simples fato de você se colocar em um território desconhecido, somado à sensibilidade artística, já o coloca em uma predisposição a tal reação, na qual as pessoas podem sentir:
Caso esses sintomas sejam vivenciados, é recomendado ir para hotel e descansar. Além disso, é importante respirar bem entre a contemplação de uma obra de arte e outra. A psicóloga, e professora da USP, Valéria Barbieri diz que “os sintomas costumam desaparecer entre dois e oito dias.”.
A hiperculturemia é, portanto, uma forte expressão de um desconcerto, perante o contato com uma beleza maior do que a nossa estrutura é capaz de comportar. O indivíduo deixa a zona da normalidade, levando a estados de consciência antes inexplorados. De forma positiva, o surto pode ser encarado como um processo de integração, pelo qual passa-se a conhecer outras dimensões do seu próprio ser e outras perspectivas sobre a realidade.

Fontes:
https://thenomadvisor.com/where-to-stay-in-florence/ https://travelade.com/italy/tours/private-tour-cupola-climb-duomo-square-tour/
#escritorioarquiteturabrasilia #escritórioarquiteturabrasília #arquitetosbrasília #matérias #internacional #arte





32win có cái mình khá thích là đọc lướt vẫn hiểu trang đang nói về gì, không phải ngồi đọc liền một mạch từ đầu tới cuối. Lúc mới xem một trang lạ, mình thường muốn biết nội dung chính trước thôi, mấy phần chi tiết thì để lúc rảnh quay lại. Ở đây mở đầu bằng câu hỏi nền tảng là gì nên cũng dễ bắt nhịp, cách vào đề khá gần với điều mình đang thắc mắc. Mình thấy vậy vừa đủ để người mới không bị ngợp chữ, chứ nhiều khi thông tin nhiều quá lại chẳng biết bắt đầu ở đâu. Phần đăng ký cũng không chen vào giữa đoạn giới thiệu, muốn xem thì tìm…
B33 có mấy tiêu đề chia nội dung khá rõ, nên mình lướt qua là biết chỗ nào muốn đọc thêm. Gặp bài dài mà chữ cứ nối nhau mãi thì mình hay bỏ ngang, còn kiểu ngắt thành từng mục như này nhìn nhẹ mắt hơn hẳn. Không phải nội dung nào mình cũng quan tâm, thành ra có chỗ dừng rõ ràng cũng tiện, đỡ phải kéo lên kéo xuống tìm lại. Mình chú ý nhất đoạn giới thiệu việc hợp tác với hơn 30 nhà phát hành, vì phần đó nằm riêng chứ không chen vào giữa lời giới thiệu chung. Ai chỉ muốn xem sơ thông tin như mình chắc sẽ thích cách chia này. Riêng…
V79 có phần giới thiệu thương hiệu riêng nên mình thấy hợp với kiểu muốn đọc qua thông tin cơ bản trước, chưa cần xem hết mọi thứ ngay. Với một trang chưa quen, mình thích biết sơ nó được tổ chức thế nào hơn là vừa vào đã phải tự đoán chỗ nào chứa nội dung mình cần. Cách chia các nhóm nội dung thành từng khu vực cũng khá dễ theo dõi, nhìn vào có điểm để bắt đầu chứ không bị cảm giác mọi thứ chen chung một chỗ. Mình chỉ nói về cách trình bày thôi, còn chất lượng bên trong thì chưa có cơ sở nhận xét. Riêng lúc tìm hiểu ban đầu, phần giới…
s8 có đoạn nhắc kiểm tra đúng địa chỉ trước khi đăng nhập, mình thấy để ý này cũng hay vì mấy tên gần giống nhau nhìn thoáng qua dễ lẫn thật. Bình thường mình chỉ đọc lướt vài đoạn đầu, nên gặp lời nhắc như vậy thì cũng muốn dừng lại xem thêm chút, chứ không bấm vội theo tên quen mắt. Cách chia nội dung bằng tiêu đề rõ ràng cũng hợp với kiểu đọc của mình, cần xem gì thì tìm ngay chỗ đó, không phải đọc liền một mạch. Mình thích kiểu trình bày đơn giản như vậy hơn là câu nào cũng cố làm cho nổi bật. Riêng mục thể thao có biểu tượng quả…
đăng ký tk88 là cụm mình thấy nhắc đến nên tiện ghé xem trang trông ra sao. Ban đầu cũng chỉ định nhìn chút rồi thoát, thành ra chưa đọc kỹ từng phần. Có điều giao diện nhìn khá gọn, không khiến mình phải ngồi đoán chỗ nào với chỗ nào. Mình hay xem web kiểu lướt nhanh nên những trang chia nội dung riêng ra thế này thường dễ theo dõi hơn. Không cần quá cầu kỳ, miễn lúc kéo xuống vẫn biết mình đang xem phần gì là được. Với mình vậy là vừa đủ cho lần ghé đầu, còn nội dung cụ thể chắc phải có thời gian mới xem tiếp. Menu khá dễ thấy, các khối…